Na een verhuizing, een bezorging of een grote aankoop staan ze in de gang: grote kartonnen dozen. Voor volwassenen zijn het afval, voor kinderen zijn het een kasteel, een raceauto, een winkel of een ruimteschip. Een doos heeft geen handleiding, en dat is precies het mooie eraan. Kinderen bepalen zelf wat het wordt, en dat kan elk kwartier veranderen.
Een huis of een auto
Een doos met een deur en een raam is een huis. Een volwassene snijdt de openingen uit, en de kinderen versieren de wanden met stiften, verf of stukjes stof. Een auto maak je door de bodem en de bovenkant weg te halen en de doos met bandjes van touw of stof over de schouders te hangen. Een papieren bord kan het stuur zijn, en de koplampen zijn gemaakt van bekers.
Meerdere dozen kunnen aan elkaar worden vastgemaakt tot een tunnel of een hele stad. Kinderen kruipen erdoorheen, verstoppen zich en maken deurbellen van karton. Een grote doos in de kamer kan ook een boot zijn, waarin het hele gezin zit en een zeereis maakt. Met een dekentje erover wordt het een grot.
Dozen kunnen ook worden opgestapeld en omgegooid, als een toren of een muur die je met een zachte bal kunt omverwerpen. Iedereen bouwt en iedereen mag slopen. Dat is een prima manier om energie kwijt te raken, zeker op regenachtige dagen. Zet de dozen op een plek waar niemand tegen meubels of ruiten kan botsen.
Veilig knippen en plakken
Een volwassene doet het snijden, met een mes of schaar, en de kinderen doen het plakken en beschilderen. Zorg dat er geen nietjes of scherpe randen zijn. Plakband en touw zijn genoeg om dozen aan elkaar te maken. Als de kinderen lang met de dozen spelen, wordt het karton zachter en slapper, en dan komt er vanzelf een nieuwe doos.
Als het spel voorbij is, gaan de dozen naar de papierbak. Dat is niet erg, want de volgende verhuizing brengt weer nieuwe. Bewaar eventueel de mooiste doos voor een volgende keer. Hoe minder instructie, hoe groter de fantasie. Een grote doos is daarmee misschien wel het beste cadeau dat je kunt geven zonder iets te kopen.
