Hinkelen is een spel dat al generaties lang wordt gespeeld, en het heeft bijna niets nodig: een stoep, een stukje krijt en een steentje. De kinderen tekenen zelf de baan, vakje voor vakje, en beginnen te springen. Het spel werkt overal, in de straat, op het schoolplein of op de oprit. En het is een van die spelletjes die iedereen kent, ook al verschillen de regels een beetje.
De baan tekenen
Teken een rij vakjes op de stoep, met op sommige plekken twee vakjes naast elkaar. Teken in elk vakje een dier, een kleur of een vorm, zodat iedereen weet waar hij staat. Aan het eind kun je een grote hemel tekenen, waar je even mag uitrusten. Laat de kinderen meetekenen en hun eigen tekens verzinnen.
De basisregel is eenvoudig: gooi een steentje in het eerste vakje, spring eroverheen en hink verder, en op de terugweg pak je het steentje op. Op de plekken met twee vakjes naast elkaar mag je met twee voeten staan. Wie op een lijn staat of het steentje mist, is af, en de volgende is aan de beurt. Kinderen bedenken graag eigen regels, en dat is prima.
Er zijn veel varianten. Je kunt op één been hinkelen, met twee voeten springen, achteruit lopen of op je tenen gaan. Maak de baan langer of korter, of teken een slangenbaan die door de hele straat kronkelt. Bij een dierenbaan springen kinderen als een kikker of lopen ze als een krab. Zo blijft het spel steeds nieuw.
Denk aan anderen
Laat ruimte voor voetgangers en fietsers, en teken niet op drukke plekken of vlak bij de weg. Een stille straat, een plein of een schoolplein is beter. Praat met de buren als je de hele stoep vol tekent, en vraag of het goed is. De meeste mensen vinden het juist leuk, en soms doen ze zelf even mee.
Als het gaat regenen, spoelt het krijt weg. Dat hoort erbij en is niet erg. De volgende dag kunnen de kinderen opnieuw beginnen, misschien met een nieuwe baan. Neem krijt mee naar het park, naar vrienden en naar het strand, en teken overal waar het kan. Een plek met een hinkelbaan wordt vanzelf een plek waar kinderen graag komen.
