Z jednej kartki papieru można zrobić samolot, który poleci przez cały ogród. To jedna z tych zabaw, które są tanie, szybkie i dają dzieciom mnóstwo radości. Dorośli często pamiętają ze swojego dzieciństwa kilka sposobów składania i chętnie je przekazują. Najlepsze jest to, że każdy samolot leci inaczej, więc zawsze jest co poprawiać.
Jak złożyć prosty samolot
Weźcie kartkę i złóżcie ją wzdłuż na pół, a potem rozłóżcie. Zegnijcie dwa górne rogi do środka, tak żeby powstał czubek. Znów złóżcie boki do środka, a potem złóżcie cały samolot na pół i odegnijcie skrzydła. Dobrze dociśnijcie zgięcia palcami. Jeśli skrzydła są równe, samolot poleci prosto.
Kiedy samolot jest gotowy, zacznijcie od próby rzutu. Trzymajcie go delikatnie pod skrzydłami i rzućcie lekko do przodu. Jeśli spada na nos, odegnijcie końce skrzydeł do góry. Jeśli skręca w bok, wyrównajcie skrzydła. Dzieci lubią eksperymentować i same odkrywają, co sprawia, że samolot leci dłużej.
Bieganie za samolotami
Ktoś rzuca, inni biegną, żeby złapać samolot, zanim opadnie na ziemię. Można też zrobić zawody: czyj samolot poleci najdalej, czyj najwyżej, a czyj zrobi najładniejszą pętlę. Dla najmłodszych wystarczy, że samolot poleci i będzie można za nim biec, śmiejąc się przy każdym lądowaniu.
Ozdóbcie samoloty kolorowymi flamastrami. Można narysować okna, gwiazdy, twarze pilotów albo napisać imię. Dzieci uwielbiają, kiedy ich samolot wygląda niepowtarzalnie. Wypróbujcie też inne papiery: gazetę, kartkę z zeszytu, kolorowy papier. Każdy z nich leci nieco inaczej. Wymyślcie też własne modele. Niektóre samoloty mają szerokie skrzydła i lecą wolno, inne są wąskie i szybkie. Dzieci chętnie porównują, który typ jest lepszy na dworze, a który w domu. Jeśli któryś samolot jest wyjątkowo udany, zróbcie z niego małą wystawę na oknie albo na drzwiach lodówki.
Wybierzcie miejsce daleko od ulicy i od okien sąsiadów. Nie rzucajcie samolotami w stronę twarzy i pamiętajcie o zwracaniu ich, jeśli wylądują na cudzym podwórku. Po zabawie zbierzcie wszystkie samoloty i poskładajcie je do pudełka. Kiedy następnego dnia wyciągniecie je z powrotem, dzieci będą wiedziały, co robić.
